تاکتیک فرافکنانه رژیم را هم چون بومرنگی بسوی خودش بازگردانیم!

رژیم به نحومفتضحانه در قافیه شعری که ساخته و پرداخته درمانده است، از یکسو در صدد است که اسیدپاشی را توطئه خارجی بنامد و از خوددفع بلاکند و درعین حال از آب گل آلود بهره گرفته و قانون قرون وسطائی قصاص را خواست عمومی جا بزند. ا زهمین رو باید:1-دروهله اول باید تلاش های فراافکنانه رژیم برای تبرئه و تطهیرخویش و انحراف افکارعمومی را به چالش کشید و اجازه تکرارسناریوهای مضحک و نخ نمائی را چون محکوم کردن یکی از مهاجمان به کوی دانشگاه به جرم سرقت ریش تراشی، و بطورمشخص تقلیل فاجعه اسیدپاشی به انتقام شخصی و نظایرآن را نداد.
این درست است که تاریخ تکرارنمی شود، اما نباید فراموش کنیم که در شکل کمدی اش می تواند بارها تکرارشود. اگردر قتلهای زنجیره ای رژیم ناچارشد که لااقل بخشی از وزارت اطلاعات را مجرم معرفی کند، و البته بقیه را مصون نگهدارد، اما در یک دولت گفتاردرمانی این کوه می تواند اگر فشارعمومی در میان نباشد، حتی موش هم نزاید!. دولت روحانی نه فقط از مردم می خواهد که اعتراض های خود را متوقف کنند و از هرگونه داوری نسبت به این جنایت خودداری کنند، بلکه هیچ گونه واکنشی هم نسبت به دستگیری های زنان و مردان شرکت کننده در اعتراض های مسالمت آمیزی که از یورش مأمورین هم در امان نمانده ند، نشان نداده اند. برعکس دائما از زبان استانداری و دیگرمقامات رسمی می شنویم که حق تظاهرات ندارند.
2- اعتراض های صورت گرفته و خشم نهفته در افکارعمومی تا همین جاهم پژواک گسترده ای یافته و حاکمیت و جناح ها را نگران خشم مرد ساخته و وادارکرده است ولو به شکل تعارف هم شده و علیرغم میل درونی اشان فاجعه اسیدپاشی را در حرف محکوم کنند. اما نکته اصلی آن است که در این میان هیچ چیزبه اندازه گسترش دامنه جنبش اعتراضی پادزهراشاعه ترس و سیاست هراس افکنی رژیم در جامعه نیست. همانطور که هیچ چیزهم به اندازه داشتن امید به وعده رژیم برای رسیدگی به آن و روشن کردن آمرین و عاملین واقعی مخرب نیست. تمامی وعده و وعیدهای رژیم از هر دوجناح اساسا برای برانگیختن امیدکاذب و جلوگیری از دامن گرفتن اعتراض ها و سترون ساختن آن ها است. تک جوش هائی که در برخی دانشگاه ها (ازجمله علامه و امیرکبیر) و درشهرمشهد و برخی نقاط دیگر علیه سیاست هراس افکنی و حجاب تحمیلی صورت می گیرد باید هرچه بیشتر گسترش یابد. این روند می تواند موجب تقویت اعتمادبه نفس جنبش و تضعیف اعتمادبه نفس رژیم و ایادی آن و شکست خیزش در اعمال سیاست النصربالرعب گردد و حتی موجب تشدیدشکاف های درونیش بشود. نباید فراموش کنیم که سیاست شوک درمانی و سرکوب و کنترل جامعه یک سیاست مقطعی و گذرا نیست و با یکی دو اعتراض دست به عقب نشینی نمی زند. وقت آن است که جنبش های گوناگون اجتماعی اعم از کارگران و دانشجویان و بطریق اولی زنان و روشنفکران و هم چنین همه فعالان اجتماعی با کنشگری و ابرازانزجار به اسیدپاشی و حجاب تحمیلی و امربه معروف و افشاء سناریوهای رژیم به میدان آیند. اکنون لحظه درهم شکستن سیاست هراس افکنی و تهاجم حاکمیت به جامعه و زنان است و رژیم نیز از درون به شدت و در ابعادباورنکردنی گندیده و فاسد و پوسیده است و جز سرکوب سخت افزاری که آن هم با محدودیت ها و دشواری های داخلی و جهانی مواجه است چیزدیگری در چنته ندارد. حمایت و همبستگی همه جانبه خود را از جنبش زنان و خانواده های اسیدپاشیده دریغ نکنیم. اما در این لحظه خثثی کردن و درهم شکستن واهمه و هراس افکنی برای خانه نشین کردن زنان بطوراخص و سایرجنبش ها بطوراعم مهمترین وظیفه است و همانطور که قبلاهم اشاره شد، پادزهرآن گسترش دامنه اعتراضات و کنشگری علیه آن است. چنان که تک جوش های مهمی چون کمپین های اعتراض در اصفهان و تهران و مشهد و در برخی دانشگاه مانند امیرکبیر و علامه و … و یا سخنان شجاعانه نرگس محمدی به مناسب مراسم سالگردستاربهشتی صورت گرفت و یا کنش های افشاگرانه ای چون صدوربیانیه های محکوم سازی اسیدپاشی و یا بکارگیری ابتکاراتی از سوی برخی خانواده ها و فامیل ها درهمراهی زنان و دختران و یا بکارگیری اشکال گوناگونان و ابتکاری دفاع از خود، شاهد بودیم که ضرورت دارد دامنه آنها هرچه بشتر گسترش یاید. درعین حال باید هوشیارباشیم که رژیم نتواند با دادن آدرس غلط نفرت و خشم از اسیدپاشی را به بیراهه برد و آن را بسودقصاص و اعدام و خشونت مصادره کند. اگر چنین شود این خود به معنی جان بدربردن رژیم و تشدید سرکوب و جنایت خواهد بود. این تعرض رژیم، تعرض به همه ماست. اکتیک شوم و رسواکننده شوک تراپی برای درمان بدحجابی و خانه نشین کردن نیمی از جامعه را با هوشیاری و کنش معطوف به رهائی هم چون بومرنگی بسوی چهره خود رژیم برگردانیم.

Advertisements

Posted on نوامبر 2, 2014, in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink. بیان دیدگاه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: